_ra_(koszyk)_lisi_ogon-i-26701-1.webp)
Opis
Opis Limnophila aquatica (Limnofilia wodna) – RA (koszyk) – lisi ogon
Limnophila aquatica to jedna z najokazalszych roślin łodygowych w akwarystyce, wyróżniająca się delikatnymi, pierzastymi liśćmi tworzącymi imponujące jasnozielone okółki o średnicy nawet do 12 cm.
Polska nazwa rośliny: Limnofila wodna (ambulia olbrzymia), Limnofilia lisi ogon
Ciekawostka: Nazwa rodzajowa pochodzi z greki: limne oznacza bagno, a philos – przyjaciel, co wskazuje na naturalne siedliska tej rośliny.
Charakterystyka
- Typ: roślina łodygowa
- Pochodzenie: Azja Południowo-Wschodnia (Indie, Sri Lanka, Sulawesi)
- Miejsce sadzenia: środek lub tył akwarium
- Wysokość: 25-50 cm
- Szerokość: 10-15 cm (pojedyncza łodyga)
- Tempo wzrostu: szybkie
- Wymagania świetlne: średnie do wysokich
- Nawożenie CO2: zalecane
- Temperatura: 22-28°C
- Parametry wody: pH 6.0-7.5, 2-18 dGH
- Trudność uprawy: umiarkowana
Wygląd rośliny
Forma submersyjna (zanurzona)
Limnophila aquatica prezentuje się wyjątkowo efektownie pod wodą. Wyprostowany pęd o grubości 2,5-5 mm osiąga długość do 60 cm i jest otoczony przez gęsto ułożone, pierzaste liście zebrane w 17-22-krotne okółki. Średnica pojedynczego okółka wynosi od 5 do 12 cm, co czyni tę roślinę jedną z najbardziej okazałych przedstawicielek rodzaju Limnophila. Każdy liść składa się z 10-50 włosowatych, bardzo delikatnych segmentów, które nadają roślinie charakterystyczny, puszysty wygląd przypominający iglaste drzewko.
Ubarwienie liści w formie podwodnej jest jasnozielone, jednak pod wpływem intensywnego oświetlenia wierzchołki mogą nabierać lekkich czerwonobrązowych tonów dzięki produkcji antocyjanów. Pod silnym światłem roślina rozwija liczne pędy boczne rosnące horyzontalnie, dzięki czemu tworzy gęste, krzaczaste formy o wyjątkowej dekoracyjności.
Międzywęźla w optymalnych warunkach są krótkie, jednak przy niedoborze światła lub składników odżywczych mogą się znacznie wydłużać nawet do 5-7 cm, co negatywnie wpływa na estetykę rośliny.
Forma emersyjna (lądowa)
Roślina akwariowa Limnophila aquatica w formie nadwodnej prezentuje całkowicie odmienny wygląd. Łodyga wyprostowana osiąga grubość do 4 mm i jest okrągła w przekroju, może być naga lub pokryta szorstkim owłosieniem. Liście są całobrzegie, siedzące i ułożone naprzeciwległe lub w 3-4-krotnych okółkach. Blaszka liściowa przybiera kształt lancetowato-liniowy do lancetowato-eliptycznego, osiągając długość 2,5-4,5 cm przy szerokości 0,5-1,1 cm. Brzeg liścia jest piłkowany lub karbowany.
Kwitnienie następuje w okresie krótkiego dnia – roślina wytwarza pojedyncze kwiaty lub wielokwiatowe grona wierzchołkowe i boczne. Korona kwiatowa jest lejkowata, biała z purpurowo-czerwonymi lub fioletowymi znaczeniami, o długości 8-13 mm. Nasiona dobrze kiełkują w wilgotnej glebie.
Wymagania i uprawa
Limnophila aquatica wymaga średniego do intensywnego oświetlenia, aby zachować zwarty pokrój i rozwijać charakterystyczne boczne pędy. Przy zbyt słabym świetle międzywęźla wydłużają się, a roślina traci swój dekoracyjny wygląd.
Podłoże powinno być bogate w składniki odżywcze – zaleca się stosowanie podłoży aktywnych lub dodatkowe nawożenie przez korzeń. Regularne nawożenie makroelementami i mikroelementami wspomaga intensywny wzrost i wybarwienie.
Dozowanie CO2 nie jest bezwzględnie konieczne, jednak znacząco przyspiesza wzrost i poprawia kondycję rośliny – optymalny poziom to 10-40 mg/l.
Roślina preferuje wodę miękką do średnio twardej o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. W twardej, zasadowej wodzie o pH powyżej 7,5 i twardości powyżej 16 dGH wzrost może zostać znacznie ograniczony.
Regularne przycinanie wierzchołków stymuluje roślinę akwariową do tworzenia bocznych pędów i zagęszczania się. Uprawa emersyjna jest możliwa na ogrzewanym parapecie w wilgotnym podłożu – w tych warunkach roślina zakwita w okresie krótkiego dnia.
Zastosowanie w aranżacji
Limnophila aquatica najlepiej prezentuje się w grupie kilku łodyg posadzonych na środkowym lub tylnym planie akwarium.
Dzięki imponującym rozmiarom i delikatnej strukturze liści stanowi doskonały punkt centralny kompozycji lub efektowne tło dla drobniejszych gatunków. Jej pierzaste okółki tworzą przyjemny kontrast z roślinami o grubszych, całobrzegich liściach, takimi jak Anubias, Echinodorus czy Cryptocoryne.
W akwarium holenderskim może pełnić rolę dominującej rośliny na tylnym planie, tworząc puszyste zielone kępy.
Zalecany rozstaw sadzonek to 3-5 cm, co pozwala na utworzenie gęstego, krzaczastego skupiska. W akwariach otwartych rośliny akwariowe mogą wyrastać ponad powierzchnię wody i rozwijać niebieskie kwiaty, co dodatkowo podnosi walory dekoracyjne zbiornika.
Ze względu na szybkie tempo wzrostu i zdolność do pochłaniania nadmiaru składników odżywczych, gatunek ten doskonale sprawdza się jako roślina pionierska w nowo założonych zbiornikach oraz jako naturalny środek ograniczający rozwój glonów.
Rozmnażanie
Rozmnażanie Limnophila aquatica jest proste i odbywa się wyłącznie wegetatywnie poprzez sadzonki pędowe.
Należy odciąć wierzchołkową część łodygi o długości 10-15 cm i posadzić bezpośrednio w podłożu. Pozostawiona dolna część rośliny szybko wypuszcza nowe pędy boczne. Sadzonki najlepiej sadzić w grupach po 3-4 łodygi, co pozwala na szybkie utworzenie gęstej, dekoracyjnej kępy.
Świeżo posadzone fragmenty szybko zakorzenią się w podłożu i wznowią intensywny wzrost. Pływające okazy mają tendencję do wyrastania ponad powierzchnię wody niezależnie od długości okresu oświetlenia. W uprawie emersyjnej możliwe jest również rozmnażanie generatywne z nasion, które dobrze kiełkują w wilgotnej glebie.
Oferowana ilość
Przykładowy koszyk prezentujemy na zdjęciu. Zdjęcia roślin stanowią materiał poglądowy. Wykonujemy je na gatunkach produkcyjnych, nieselekcjonowanych. Reprezentują wszystkie cechy rośliny po osiągnięciu odpowiedniego wzrostu w formie nadwodnej. Rośliny akwariowe przekształcając się pod wodą mogą zmienić swój wygląd.
Prezentowane zdjęcia w ofercie ilustrują również roślinę w zastosowaniu w aranżacji akwarium. Po posadzeniu w akwarium rośliny mogą przejść z formy nadwodnej do podwodnej – to naturalny proces aklimatyzacji. W tym czasie możliwa jest zmiana kształtu i koloru liści, a część starszych liści może zostać zrzucana.
