Ludwigia palustris Super Red – TROPICA (klips) Oferta czasowa

Opis

Opis Ludwigia palustris Super Red – TROPICA (klips)

Ludwigia palustris 'Super Red’ to jedna z najbardziej efektownych czerwonych roślin akwariowych, łatwa w uprawie i potrafiąca zachować intensywne purpurowo-bordowe zabarwienie nawet przy średnim oświetleniu, co czyni ją idealnym wyborem zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych akwarystów.

Polska nazwa rośliny: Kudwigia błotna czerwona

Synonimy: Ludwigia Super Red’, Ludwigia 'Mini Super Red’, Ludwigia 'Ludwigia sp. Red’, Ludwigia 'Triple Red’.

Charakterystyka

• Typ: roślina łodygowa
• Pochodzenie: odmiana hodowlana Ludwigia palustris (gatunku o kosmopolitycznym zasięgu – Eurazja, Ameryka Północna i Środkowa, Wenezuela, Kolumbia, północna Afryka)
• Miejsce sadzenia: środek lub tył akwarium
• Wysokość: 10-30 cm
• Szerokość: 2-4 cm
• Tempo wzrostu: szybkie
• Wymagania świetlne: średnie do wysokich (30-80 mol PAR)
• Nawożenie CO2: zalecane, ale nieobowiązkowe (20-30 ppm CO2 wzmacnia wzrost i intensyfikuje barwę)
• Temperatura: 20-28°C
• Parametry wody: pH 6.0-7.5, miękka do średnio twardej wody (3-12 dGH), toleruje także wodę twardą i zasadową
• Trudność uprawy: łatwa

Wygląd rośliny

Forma submersyjna (zanurzona)

Ludwigia palustris Super Red tworzy wzniesione, wyprostowane łodygi o grubości 2-2.5 mm, intensywnie zabarwione na kolor ciemnoczerwony do bordowego. Liście ustawione są naprzeciwlegle (naprzeciwległe, decussate) na całej długości pędu, krótko ogonkowe (ogonek 5-10 mm długości).

Blaszka liściowa ma kształt eliptyczny do szerokojajowatego, osiąga 2-5 cm długości i 1-3.5 cm szerokości, o stosunku długości do szerokości wynoszącym około 2:1 do 3:1. Wierzchołek blaszki jest ostry do tępego, podstawa klinowata (cuneate) lub zbiegająca. Brzeg blaszki gładki lub lekko pofalowany. Liście w formie zanurzonej są cienkie, nieco miękkie, o gładkiej teksturze.

Kolorystyka to najważniejsza cecha odmiany 'Super Red’ – górna strona blaszki liściowej przybiera intensywny purpurowo-bordowy do krwistoczerwonych kolor, dolna strona jest jeszcze ciemniejsza, często różowo-purpurowa lub ciemnowinowa. Przy optymalnych warunkach (wysokie światło, CO2, nawożenie żelazem) całe liście stają się prawie całkowicie czerwone na obu stronach.

W warunkach słabszego światła lub niedoboru składników odżywczych, młode liście mogą być zielone lub oliwkowe z czerwonymi żyłkami, a starsze tracą intensywność barwy. Długość międzywęźli wynosi 1-3 cm i maleje przy mocnym oświetleniu, co sprawia, że roślina rośnie bardziej kompaktowo. Ludwigia palustris Super Red łatwo wytwarza korzenie przybyszowe na węzłach łodygi, zwłaszcza w warunkach wysokiego światła i nawożenia. Młode pędy są bardziej pomarańczowe i jasnoczerwone, podczas gdy dojrzałe łodygi przybierają głęboki, ciemnobordowy kolor.

Ludwigia palustris Super Red jest odmianą hodowlaną (kultywar) Ludwigia palustris, selekcjonowaną pod kątem intensywnego czerwonego zabarwienia submersyjnego oraz kompaktowego wzrostu. W handlu występuje pod różnymi nazwami: 'Super Red’, 'Mini Super Red’, 'Ludwigia sp. Red’, 'Triple Red’

Forma emersyjna (lądowa)

W uprawie nadwodnej Ludwigia palustris Super Red zmienia swój pokrój, tworząc płożące się lub wzniesione pędy, które łatwo zakorzeniają się w węzłach liściowych. Liście emersyjne są krótsze i szersze niż submersyjne – szerokojajowate, o długości 1.5-3 cm i szerokości 1.0-2.2 cm, grubsze i sztywniejsze, pokryte cieńszą kutykulą.

Górna strona blaszki jest najczęściej ciemnozielona do oliwkowej z czerwonawym nalotem, dolna strona blaszki jest zazwyczaj winoczerwona do fioletowej. Brzeg blaszki jest gładki. W warunkach pełnego nasłonecznienia liście emersyjne mogą osiągać bardziej intensywną czerwoną barwę.

W okresie letnim w uprawie nadwodnej Ludwigia palustris Super Red może wytwarzać drobne, nieefektowne kwiaty wyrastające pojedynczo w kątach liści. Kwiaty są czteropręcikowe, siedzące lub bardzo krótko ogonkowe, o długości około 2 mm.

Charakterystyczną cechą gatunku Ludwigia palustris jest brak płatków korony – kwiaty składają się tylko z 4 działek kielicha (trójkątnych, zielonkawych) i 4 pręcików. Ta cecha odróżnia Ludwigia palustris od innych gatunków ludwigii o liściach naprzeciwległych. Po kwitnieniu tworzy się wielonasienna torebka.

Wymagania i uprawa

Ludwigia palustris Super Red jest stosunkowo nieskomplikowana w utrzymaniu, choć osiągnięcie najintensywniejszego czerwonego zabarwienia wymaga zapewnienia odpowiednich warunków.

Oświetlenie jest najważniejszym czynnikiem – roślina może rosnąć przy średnim świetle (30-50 mol PAR), ale dla najlepszych efektów kolorystycznych zaleca się wysokie oświetlenie (70-80 mol PAR lub więcej). Przy zbyt słabym świetle liście zielenią, a dolne liście mogą opadać.

Podłoże powinno być żyzne, bogate w składniki odżywcze – zalecane są podłoża akwarystyczne z torfem lub gliny zmieszane z substratem żwirowym. Roślina jest azotożerna (nitrogen-loving plant), dlatego wymaga regularnego nawożenia makroelementami (zwłaszcza azotanami i fosforanami na poziomie 10-20 ppm NO3 i 1-2 ppm PO4) oraz mikroelementami, przy czym kluczowe jest żelazo – jego wyższe stężenie (około 0.5-1.0 mg/l Fe) intensyfikuje czerwone wybarwienie.

Nawożenie CO2 nie jest obowiązkowe, ale zalecane – dodanie 20-30 ppm CO2 znacząco przyspiesza wzrost, zwiększa rozgałęzienia i pogłębia barwę.

Ludwigia palustris Super Red jest tolerancyjna co do parametrów wody – rośnie zarówno w miękkiej wodzie kwaśnej (pH 6.0, GH 3-4 dGH), jak i twardej, zasadowej (pH 7.5, GH 12 dGH), co czyni ją idealną rośliną do różnych typów akwariów.

Temperatura optymalna to zakres 22-26°C, ale roślina toleruje wahania od 20°C do 28°C. Przy wyższych temperaturach wzrost jest szybszy, ale może też nastąpić rozluźnienie pokroju.

Pielęgnacja polega na regularnym przycinaniu – Ludwigia palustris Super Red to szybko rosnąca roślina łodygowa, którą należy przycinać co 2-3 tygodnie, aby utrzymać zwartą, gęstą formę. Przycinanie pędów stymuluje wzrost pędów bocznych, co powoduje zagęszczenie krzewu.

Odcięte wierzchołki można posadzić jako nowe sadzonki. W uprawie emersyjnej roślina może być hodowana w paludariach, Wabi-kusa, na wilgotnym podłożu w szklarniach lub latem na brzegach oczek wodnych. W warunkach nadwodnych wymaga wilgotnego podłoża, wysokiej wilgotności powietrza i pełnego do częściowego nasłonecznienia. Przejście z formy emersyjnej do submersyjnej może być trudne – stare liście nadwodne często gniją pod wodą, dlatego zaleca się stopniową aklimatyzację.

Zastosowanie w aranżacji

Ludwigia palustris Super Red jest niezwykle wszechstronną rośliną akwariową, idealną do tworzenia efektownych akcentów kolorystycznych. Ze względu na wysokość 10-30 cm najlepiej sprawdza się w środkowym planie zbiorników większych lub jako roślina tylnego planu w nanoakwariach (od 20 litrów wzwyż).

W klasycznych aranżacjach holenderskich Ludwigia palustris Super Red stanowi doskonały kontrast dla zielonych roślin łodygowych – można ją sadzić naprzemiennie z Rotala rotundifolia, Hygrophila polysperma, Limnophila sessiliflora lub Myriophyllum, tworząc efekt ścieżek” z roślin o kontrastowych barwach.

Intensywna purpurowo-czerwona barwa Ludwigii palustris Super Red wyróżnia się na tle ciemnozielonych roślin o prostych liściach, takich jak Vallisneria spiralis, Eleocharis, Sagittaria subulata, czy paproci wodnych (Microsorum pteropus, Bolbitis heudelotii).

Świetnie komponuje się także z innymi czerwonymi roślinami o różnych odcieniach barwy – można ją łączyć z Rotala macrandra, Alternanthera reineckii czy Ammannia, tworząc bogatą paletę czerwieni.

Rozstaw sadzonek powinien wynosić 3-5 cm, aby rośliny miały miejsce na rozgałęzienia. Dla osiągnięcia najlepszego efektu wizualnego zaleca się sadzenie grupami składającymi się z 5-12 pędów, tworząc gęste, zwarte kępy.

Ludwigia palustris Super Red doskonale nadaje się do aranżacji schodkowych (tarasowych) – sadzenie w kilku rzędach o stopniowanej wysokości (niższe pędy z przodu, wyższe z tyłu) tworzy efekt głębi i perspektywy. Roślina może być także wykorzystywana do maskowania sprzętu akwariowego (filtrów, grzałek) w tylnej części zbiornika. Dzięki szybkiemu wzrostowi i łatwości zagęszczania sprawdza się w akwariach holenderskich, japońskich oraz w zbiornikach biotopowych naśladujących amerykańskie lub europejskie siedliska wodno-błotne.

Rozmnażanie

Rozmnażanie Ludwigia palustris Super Red jest niezwykle proste i odbywa się głównie metodą wegetatywną przez sadzonki łodygowe.

Aby uzyskać nowe rośliny, wystarczy ostrymi nożyczkami akwarystycznymi odciąć zdrowy fragment pędu o długości minimum 8-10 cm (3-4 węzły liściowe) z wierzchołka rośliny macierzystej. Cięcie należy wykonać tuż poniżej węzła, ponieważ z tego miejsca najłatwiej wyrastają korzenie.

Tak przygotowaną sadzonkę sadzi się bezpośrednio w podłoże na głębokość około 2-3 cm pod kątem 45 stopni, aby ułatwić zakorzenianie. Nowe korzenie przybyszowe pojawiają się bardzo szybko – zazwyczaj w ciągu 5-7 dni – i roślina zaczyna intensywnie rosnąć. Przycięcie rośliny macierzystej stymuluje wzrost pędów bocznych, które wyrastają z pąków w kątach liści znajdujących się poniżej miejsca cięcia.

Te nowe rozgałęzienia można następnie również odcinać i sadzić, tworząc kolejne rośliny. W praktyce akwariowej Ludwigia palustris Super Red rośnie tak szybko, że regularne przycinanie co 2-3 tygodnie dostarcza dużej ilości materiału do rozmnażania – z jednego pędu można w ciągu miesiąca uzyskać 5-10 nowych sadzonek.

Roślina dobrze znosi również rozmnażanie przez odcinki środkowe łodygi – fragmenty pędu bez wierzchołka, posiadające 2-3 węzły, również zakorzeniają się i wytwarzają nowe pędy szczytowe.

W uprawie emersyjnej Ludwigia palustris Super Red może rozmnażać się także przez samozakorzenianie – płożące się pędy naturalne tworzą korzenie w węzłach stykających się z wilgotnym podłożem.

Rzadziej w akwarystyce stosuje się rozmnażanie generatywne (przez nasiona), ponieważ wymaga ono uzyskania kwiatów w uprawie emersyjnej i jest znacznie bardziej czasochłonne niż wegetacja.

Oferowana ilość:

Roślina zamocowana na specjalnym klipsie, który stanowi innowacyjny nowoczesny system dostarczania roślin bez użycia waty mineralnej.

Czym różnią się rośliny Tropica w klipsach od tych w koszyczkach?

Nowa linia roślin Tropica w klipsach (Plant Clips) to odpowiedź na potrzeby nowoczesnej akwarystykibardziej ekologiczna, wygodniejsza i efektywniejsza niż tradycyjne rośliny w koszyczkach.

Rośliny w klipsach zawierają dokładnie taką samą ilość sadzonek jak w koszyczkach. Różnica polega na tym, że eliminujemy plastikowy koszyczek i watę mineralną (rockwool)czyli dwa główne źródła odpadów i problemów z glonami w zbiornikach. Rośliny Tropica w klipsach to czystsze i prostsze w użyciu rozwiązaniebrak waty mineralnej oznacza mniej glonów i łatwiejsze czyszczenie akwarium oraz szybsze przygotowanie roślin do sadzenia.

Zdjęcia roślin stanowią materiał poglądowy. Wykonujemy je na gatunkach produkcyjnych, nieselekcjonowanych. Reprezentują wszystkie cechy rośliny po osiągnięciu odpowiedniego wzrostu w formie nadwodnej. Rośliny akwariowe przekształcając się pod wodą mogą zmienić swój wygląd. Prezentowane zdjęcie ilustrują także roślinę w zastosowaniu w aranżacji akwarium oraz docelowy wygląd jakie osiągną sadzonki po zaadaptowaniu w akwarium w wyniku regularnych zabiegów pielęgnacyjnych.

F_Y